ما را چه شده است

ما را چه شده است...

انگار همین دیروز بود اره 22 خرداد را میگویم

شهر من در تب و تاب انتخاب غرق شور و شعف و شادی بود

میدان بازار دوم نازی اباد...

تنها یک نقطه ای از تهران...

رای ما یک کلام نخست وزیر امام                    احمدی احمدی حمایتت میکنیم

اینها تنها گوشه ای از شعارها بود  که هواداران این دو نامزد از ته دل سر میدادن

این تجمعات شور انگیز تا پاسی از شب ادامه داشت......
اما امروز با گذشت چندین ماه کشور من ایران

انگار بغضی در گلویش نشسته

این بغض حاصل نتیجه انتخابات نیست

این بغض حاصل رای اوردن احمدی نژاد نیست

این بغض حاصل رای نیاوردن موسوی هم نیست

این بغض...

این بغض حاصل قهری است بین من و تو

یادمان باشد وقتی اوباما به کشوری سفر میکند پشتوانه اش سلاح اتمی اوست.....

وقتی گردون براون به کشوری سفر میکند پشتوانه اش سرمایه های حاصل استعمار دیگر کشور هاست....

اما بدان وقت رئیس جمهوری از این کشور پر افتخار به کشوری دیگر سفر میکند پشتوانه اش نه سلاح اتمی است نه سرمایه داری نه ......

بلکه پشتوانه او رای مردمی است که او را بر گزیدند اگر حوصله داری در این جمله من کمی تامل کن اری تامل....

کاری ندارم به کی رای دادی یا رای ندادی یا اصلا رای دادی یا ندادی

انچه که وظیفه من و توست در این شرایط فقط اتحاد است فقط اتحاد اتحاد اتحاد

یاد جمله ای افتادم از جوانی که میگفت.........

امیدوارم نظر من را مغرضانه ندانید چون رای من هم سبز بود

این حرفهای دل من بود فقط به خاطر دلسوزی نسبت به وطن



 

 

 


/ 0 نظر / 6 بازدید